आईला अ’ग्नी तुमच्या तुम्ही द्या ! मी येणार नाही..मुलाने लाथाडले पतीने लाथाडले शेवटी पहा पुढे काय घडले..

दाेन महिन्या पुर्वी पुणे जिल्हातुन अंदाजे 65 वर्षाच्या आजी सापडल्या अंगावरती अगदी अब्रु आणि इज्जत झाकण्या इतके ही कपडे नव्हते फाटके कपड्याचे तुकडे अंगावरती हाेते. पुरुषा समाेर शरमेनं मान खाली जावी अशा अवस्थेत ती आजी हाेती. तीला पाहिल्या नंतर मात्र मला स्वताची लाज वाटली आपण काेनत्या जमाण्यात जगताेय असा प्रश्न पडला.

तिला स्वच्छ अंघाेळ करायला सांगुन नविन कपडे दिली आजी हरकुनच गेली हाेती. आता सुरु झाला हाेता दिनक्रम अगदी व्यवस्थित. अगदी साेज्वळ हाेती आजी. एकदा बाेलता बाेलता म्हटंल काय आजी काय अवस्था झाली तुमची ही कसं राहत हाेता तुम्ही. आजी च्या डाेळ्याच्या कडा मात्र ओल्या झाल्या सुरकुतलेल्या गालावरुन अश्रुना वाट माेकळी झाली. हळु आवाजात सांगत हाेत्या काय करु लग्न झालं नवर्‍या पासुन एक मुलं झालं माझी गरज संपली तसं नवर्‍यानं दुसरं लग्न केलं मला साेडलं.

वार्‍यावरती कसबसं पाेरला काबाड कष्ठ करुन माेल मजुरी करून माेठं केलं मी म्हणालाे मग नवरा ? यायचा कधी तरी माझी गरज लागली की नंतर नंतर मात्र मी आहे का मेले ही पण पाहिलं नाही. मुलाला माेठं केलं ताे पण वार्‍या वरती साेडुन गेला मग करु तरी काय गेली दहा वर्ष ही अवस्था आहे. कुणी दिलं तर खाल्लं नाही तर ग्लासभर पाणी हेच माझं जिवन आजीचं रडु काही थांबेना.

आज मला कित्तक दिवसांन माझं काेनितरी भेटल्याचा भास झाला. मी म्हणालाे रहा गं काळजी करु नकाेस तुझं घर समज आणि रहा. सुरु झाला तिचा सुखाचा प्रवास पण 22 जाने. पासुन तिची तब्बेत बिघडली जेवन जाईना उलट्या जुलाब सुरु झाले डाँ’क्टराच्या कडुन औ’षध ही दिली पण बरे वाटेना. शेवटी 27 जाने. ला तिला जिल्हा रुग्णालयात उपचारा साठी दाखल केले पण 1 फ्रेबु.ला उपचारा दरम्यान निधन झालं.

शेवटच्या क्षंणी तरी काेनीतरी येईल अशी भावान ठेवुन निराप पाठवले. मुलगा नवरा यांनी काेनतीच प्रतिक्रीया दिली नाही. तुमचं तुम्ही पहा आम्हाला नकाच फाेन करु. परत विंनती केली ज’न्मदाती आई गेली रे . किमान शेवटंचा ताेंड बघुन तरी अ’ग्नी दे. आई गेल्याचं दुखं नाहीच साधा पाझर हि फु’टला नाही. हाता पाया पडुन विंनती करुन तयार केलं पण पैसेचं नाहीत कसं येवु असाच निराेप आला.

पाेठात गाेऴाच आला आई गेली रे पैस्याचा कसला विचार करताेय. आता मात्र माझेच डाेळे पाणावले. कशी दगडाची मनं झालीत ज्या आईचं दुध पिऊन माेठे झालात तिच आई आता नाही या कल्पनेने अं’गावरती का’टा येताे मनाची चलबिचल हाेते तर डाेळ्यातील अश्रुना वाट माेकळी करुन देताेय.

विंनती करुन शेवटी आले पण पाहुण्या सारखे.आपल्या आईसाठी अगदी शेवट च्या क्षणी ही एक साडी आणावी ऐवढं सुचलं नाही. आई आता अंनतात विलीन हाेनार आहे परत ती कधीच दिसणार नाही याचा चेहर्‍यावरती कुठंही दु:ख दिसत नव्हते.

शेवटी मलाच मुलगा व्हावं लागलं तिचा शेवटचा प्रवास सन्माना ने व्हावा म्हणुन मीच अंतिम संस्काराची तयारी केली हार फुलं आणली आईची चिता रचायला सुरवात केली पण शेवटी आईच्या सरणा वरती एक फुल ही वाहण्याचे कष्ट घेतले नाहीत.

शेवटी अ’ग्नी दिला आणि आई अनंतात विलीन झाली. देवा नकाे देवु रे अशी मुलं ज्यांना आईची किंमत नाही. नकाे देऊ. आजीला भावपूर्ण श्रद्धांजली.

लेखक – रवि बाेडके, गजानंत विहार. यशाेधन ट्रस्ट वेळे ता वाई जि सातारा.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *